Według Ministerstwa Edukacji reforma jest konieczna, bo wykształcenie wyższe chce zdobyć aż 80 proc. młodzieży, a obecne treści programowe są zbyt obszerne dla wszystkich.

- Nie każdy będzie bardzo dobry z polskiego czy historii, więc nie ma sensu wszystkich uczyć wszystkiego - wyjaśnia w rozmowie z "Dziennikiem" wiceminister edukacji prof. Zbigniew Marciniak. - By dobrze przygotować tak wielu młodych ludzi do studiów, potrzebne jest wzmocnienie wiedzy tylko z tych przedmiotów, które interesują ucznia i odciążenie go w ostatnich dwóch latach liceum nauki od tych, które na studiach będą mu zbędne - dodaje wiceminister.

W efekcie od 2009 r. uczeń liceum po pierwszej klasie, który chce np. zdać na medycynę, przez dwa ostatnie lata szkoły uczyłby się obowiązkowo: polskiego, matematyki i języków obcych oraz trzech dodatkowych przedmiotów, jak biologia, fizyka i chemia, na poziomie poszerzonym. Na pierwszym roku zakończyłby jednak całkowicie naukę historii czy geografii.

Eksperci o ministerialnych pomysłach wyrażają się bardzo krytycznie. Według profesora Marcina Króla, historyka idei i wykładowcy uniwersyteckiego byłaby to niebezpieczna reforma. Oznaczałaby bowiem, że uczeń już na dwa lata przed maturą musiałby podjąć kluczową decyzję, jaką ścieżką rozwoju chce dalej podążać, jakie studia wybrać.

- Tak szybkie profilowanie jest zagrożeniem dla polskiej inteligencji. Szkoły opuszczaliby bowiem nie inteligenci, ale wąsko wyspecjalizowani rzemieślnicy - twierdzi profesor Król.

Reformę krytykuje też Krystyna Łybacka, była minister edukacji, dziś zasiadająca z ramienia LiD w Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży. Nienajlepszego zdania o ministerialnym pomyśle jest też prof. Edmund Wittbrodt, były minister edukacji, dziś senator. Według prof. Wittbrodta kształcenie ogólne powinno trwać jak najdłużej, pozwala bowiem ludziom zdobyć szersze pojęcie o świecie oraz bardziej świadomie zdecydować o dalszym kierunku kształcenia.